Wie al een tijdje vist, heeft het vast gemerkt: op water waar veel gevist wordt, lijken vissen steeds moeilijker te vangen. Zelfs als er nog genoeg vis zit.
Veel vissers zeggen dan: “De vissen worden slimmer.” Maar klopt dat wel?
Wat is dressuur?
Dressuur betekent eigenlijk dat vissen leren om aas en gevaar te herkennen. Ze worden voorzichtiger door ervaring.
Maar… er blijkt méér aan de hand te zijn dan alleen “leren”.
Een bijzonder experiment
In Amerika hebben wetenschappers dit onderzocht gedurende 14 jaar. Ze bestudeerden zwartbaars in twee soorten water:
een meer waar bijna nooit gevist werd een meer waar heel veel gevist werd
De jonge vissen kregen een nummer en werden in een vijver geplaatst. Daar werd jarenlang gevist volgens het catch & release-principe. Elke vangst werd bijgehouden.
Niet elke vis is hetzelfde
De resultaten waren verrassend:
Sommige vissen werden nooit gevangen Andere vissen werden heel vaak gevangen De meeste zaten ergens tussenin
👉 Dat betekent: vissen verschillen sterk in vangbaarheid
Daarnaast bleek ook dat vissen uit het “rustige” meer veel makkelijker te vangen waren dan vissen uit druk bevist water.
➡️ Dressuur bestaat dus echt.
Actieve vissen nemen meer risico
De onderzoekers ontdekten nog iets interessants.
Vissen die makkelijk te vangen zijn zijn actiever, hebben een hoger metabolisme en reageren sneller op aas.
Je kan het een beetje vergelijken met mensen:
drukke, nieuwsgierige types nemen sneller risico rustige types zijn voorzichtiger
En nog iets opvallends:
De grootste vissen zijn vaak het moeilijkst te vangen
Het zit in de genen
Daar stopte het onderzoek niet. Wetenschappers gingen vissen kruisen: makkelijk vangbare vissen met elkaar, moeilijk vangbare vissen met elkaar. En dat deden ze opnieuw met de volgende generaties.
De conclusie? Vangbaarheid is deels erfelijk
Met andere woorden: sommige vissen worden als het ware “geboren” om moeilijker te vangen te zijn.
Waarom dit belangrijk is
Nu komt het stuk dat écht telt.
De vissen die het makkelijkst te vangen zijn:
zorgen beter voor hun nest beschermen hun eitjes actiever zorgen voor meer nakomelingen
👉 Dat maakt hen superbelangrijk voor de toekomst van de visstand.
Let extra op tijdens de paaitijd
Tijdens de paaitijd zijn deze actieve vissen het kwetsbaarst… én het belangrijkst.
Daarom is het slim om:
voorzichtig te vissen of zelfs helemaal niet te vissen op bepaalde soorten
Zeker op water waar weinig vis zit, maakt dit een groot verschil.
En catch & release dan?
Goed nieuws: catch & release werkt hier meestal prima.
Als een vis snel wordt teruggezet:
vindt hij meestal zijn nest terug en gaat hij gewoon verder met beschermen
Soms verliezen ze een paar eitjes aan roofvis, maar meestal blijft de schade beperkt.
Samengevat
Vissen worden niet “slimmer”, maar voorzichtiger en selectiever
Er zit verschil in karakter en gedrag tussen vissen
Vangbaarheid is deels erfelijk
De makkelijk vangbare vissen zijn belangrijk voor de voortplanting
👉 Daarom is respectvol vissen zo belangrijk
Tot slot
Elke vis die je vangt en correct terugzet, draagt bij aan de toekomst van het water. Zeker als je begrijpt wat er onder de oppervlakte gebeurt.
En misschien is dat wel het mooiste aan vissen: je leert niet alleen vangen… je leert ook begrijpen 🌊
Bronnen en literatuur http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4454643/ http://fishlab.nres.illinois.edu/Documents/PhilippEtAl_BassBook_2015.pdf http://fishlab.nres.illinois.edu/Reprints/TAFS%20Suski%20and%20Philipp.pdf
